تبلیغات
اس ام اس عاشقانه"فلسفی"تولد "سرکاری"عکس های دیدنی - مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 10 سپتامبر 19 شهریور

 

دیکشنری آنلاین انگلیسی به فارسی و بالعکس

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز 10 سپتامبر 19 شهریور

 

ایران

 

مهستان ایران مهرداد سوم را از شاهی بركنار كرد
دهم سپتامبر سال 56 پیش از میلاد مهستان Mehestan (سنای ایران) در پی وصول شكایتهای متعدد از مهرداد سوم، با اكثریت آراء وی را از شاهی ایران بركنار كرد و برادرش «ارد Orod» را به شاهی برگزید. مهرداد سوم با این كه در دوره كوتاه سلطنت خود در جنگ با رومیان و طوایف غیرایرانی آن سوی سیردریا به پیروزی نائل شده بود مردی خودسر و ستمگر بود و دست به تصفیه بدون دلیل مقامات كشوری و لشكری زده بود و بدون دادرسی، به چند مورد مصادره اموال اقدام كرده بود و باعث گسترش نارضایی در كشور شده بود. مهستان در همان جلسه ای كه مهرداد سوم را بركنار كرد رای داد كه از آن پس عنوان شاه كشور به شاه ملت (ایرانیان) تبدیل شود تا فراموش نكند كه انتخابی است.
     هشت سال بعد چنین پیشنهادی به سنای روم شد كه عنوان امپراتور انتخابی روم نیز «امپراتور رومیان» شود كه این پیشنهاد به دلیل این كه همه اتباع قلمرو روم، رومی نبودند رد شد
    در سپتامبر سال 1791 مجلس نمایندگان فرانسه ضمن اشاره به همین شواهد تاریخی تصویب كرد كه چون كشور دارای قانون اساسی شده است و شاه باید برای رعایت و اجرای آن در مجلس سوگند یاد كند؛ از آن پس به جای پادشاه فرانسه "پادشاه فرانسویان" عنوان خواهد داشت كه لوئی 16 در چهاردهم سپتامبر 1791 با اكراه تمام این سوگند را به جای آورد، ولی انقلاب به او مجال زیادی نداد كه شاه فرانسویان باشد.

نشست كشورهای صادر كننده نفت در بغداد و فکر ایجاد اوپک

در ادامه مطلب 

در پی كاهش بهای نفت خام در بازارهای جهانی و دلال بازی و اعمال نفوذ سیاسی در آن كه روی اقتصاد كشورهای نفت خیر اثر نامطلوب داشت نمایندگان كشورهای صادر كنندگان نفت از جمله ایران از دهم سپتامبر 1960 یك نشست چهار روزه در بغداد برگزار كردند تا راهی بیابند كه بتوانند این نوسانات را كنترل كنند و به همان گونه كه بهای كالاهای وارداتی به آن كشورها افزایش می یابد قیمت نفت خام هم بالا برود و آسانترین وسیله كه در دست آنها است كنترل تولید و میزان صدور است.
     در پایان همین اجلاس تصمیم به ایجاد سازمان كشورهای صادر كننده نفت (Opec) گرفته شد تا از منافع تولید كنندگان محافظت كند. ایران از اعضای موسس اپك بوده است .
ماهیت برخی عزل و نصب ها به روایت کیهان
روزنامه كیهان وابسته به دفتر رهبری جمهوری اسلامی و انقلاب در صفحه دوم شماره پنجشنبه 17 شهریور سال 1384 (مصادف با روزی كه در شهریور 1357 با وجود اعلام حكومت نظامی در تهران و منع اكید اجتماعات، گروهی بزرگ ازمردم این شهر به خود جرات دادند و با هدف تغییر دولت و داشتن حكومت و نظمی بهتر به خیابانها ریختند و در میدان ژاله هدف گلوله قرار گرفتند و تلفات سنگین متحمل شدند) تحت عنوان خبر ویژه چنین نوشته بود:
    
    « دخالت دو عضو برجسته ستاد انتخاباتی یكی از رقبای دكتر احمدی نژاد در روند عزل و نصب های وزارت امور خارجه، كارشناسان باتجربه و متعهد این وزارتخانه را نگران كرده است.
    گزارش های دریافتی از تلاش باند ذی نفوذ در دستگاه دیپلماسی (كشور)، برای جلوگیری از ایجاد تحول مدیریتی در وزارت امور خارجه حكایت می كند. در این زمینه گفته می شود (كه) معاونت آسیا و اقیانوسیه به عوامل سابق سپرده شده و باند مذكور (مزبور) تلاش می كند تا از سپرده شدن تصدی معاونت اروپا- آمریكا به نیروهای (افراد) مورد نظر رئیس جمهور جلوگیری نماید (كند).
    گردانندگان ستاد انتخاباتی مورد بحث برای تسلط بر معاونت بین الملل وزارتخانه مزبور نیز در حال انجام رایزنی ها و فشارهای گسترده ای هستند تا همچنان از روی كار آمدن نیروهای متعهد و با تجربه، كه توسط افراطیون دوم خرداد (دولت خاتمی) طرد و منزوی شده بودند، جلوگیری كنند.».
تحصن كاركنان سازمان چاپ و انتشار وزارت ارشاد اسلامی و زبان حال مولف این سایت (تاریخ ایرانیان)
روزنامه غیر سیاسی! «همشهری» متعلق به شهرداری تهران در شماره پنجشنبه 17 شهریور ماه 1384 خود خبر از تحصن كاركنان سازمان چاپ و انتشار وزارت ارشاد اسلامی چاپ كرده بود كه دو پاراگراف آن از این قرار است:
    
    « ..... یكی از كارمندان متحصن (سازمان چاپ و انتشار وزارت ارشاد اسلامی) به همشهری گفت: كارمندان چندین بار درخواست دیدار با وزیر ( كدام وزیر؟. خبرنگار باید ذکر می کرد. قطعا وزیر سابق زیرا که وزیر تازه هنوز خودرا شروع نکرده بود) و طرح مشكلات خویش را ارائه كرده بودند ولی با كارشكنی های موجود (؟!!)، درخواست ما (كاركنان) به اطلاع وی (وزیر) نرسیده بود.
    او (این كارمند متحصن) كه نمی خواست (نخواسته است) نامش اعلام شود در مورد مشكلات كارمندان (چاپ و انتشار وزارت ارشاد اسلامی) گفت: مسائل مالی و مشكلات معیشتی از عمده مسائل (مشكلات) است و ....».
    
    ***
    به این متحصنین گرامی باید گفت كه از بابت تاخیر در ملاقات با وزیر نگران نباشند، دو وزیر قبلی ارشاد اسلامی (وزیران دولت اصلاح طلبان!) نگارنده این سایت را هم كه یك روزنامه نگار ـ تاریخدان با بیش از پنجاه سال تجربه است و بدون دریافت كوچكترین كمك، تاریخ ایرانیان را به صورت «روزنگار» درآورده و كمك كرده كه چند روزنامه فعلی تهران پابگیرند، در هشت سال دوران ریاست جمهوری وقت با وجود درخواست های متعدد به حضور نپذیرفتند تا حرف او را بشنوند كه چرا در طول آن همه سال، درخواست او مبنی بر تجدید پروانه «سپیده دم» بدون پاسخ مانده و در این زمینه، حقوق اساسی و انسانی او به عنوان یك تبعه وطن و یك انسان رعایت نشده است.
ادیان و روحانیون
حمله قلبی آیت الله طالقانی که نقطه عصفی در روند انقلاب ایران خوانده شده است
آیت الله محمود طالقانی
آیت الله محمود طالقانی، شخصیت ملی ـ مذهبی، ساعت یک و 45 دقیقه بامداد 19 شهریور 1358 (دهم سپتامبر 1979) در 68 سالگی و داشتن پنج دختر و پنج پسر بر اثر حمله قلبی درگذشت. سایرس ونس وزیر امورخارجه وقت آمریکا از جمله نخستین مقامات خارجی بود که درگذشت آیت الله طالقانی را یک ضایعه بزرگ برای ملت ایران خوانده و همدردی ملت آمریکا با ایرانیان را از این بابت به مهدی بازرگان و خانواده طالقانی ابلاغ کرده بود. اندگی پس از فوت طالقانی، مهدی بازرگان نخست وزیر وقت، صبّاغیان وزیر کشور کابینه او و جمعی از ملیّون در اقامتگاه وی حاضر شده بودند. در میان سران ملل دیگر که فوت طالقانی را تسلیت گفته بودند نام برژنف رهبر شوروی به چشم می خورد. بازرگان روز درگذشت طالقانی را تعطیل و سه روز عزای عمومی اعلام کرده بود. طالقانی که با مهدی بازرگان و چند سیاستمدار ایرانی دیگر در دهه 1960 «نهضت آزادی ایران» را تاسیس کرده بود از جوانی وارد فعالیت های سیاسی شده بود و برای نخستین بار در 29 سالگی به زندان افتاده بود. از آن پس هرچند وقت یکبار زندانی شده بود. آخرین بازداشت او در سال 1354 صورت گرفت که در آبان ماه 1357 (نوامبر 1978و اوج انقلاب) پس از سه سال زندان آزاد شد.
    طالقانی که در 1289 (1910 میلادی) در شهرکی کوهستانی در طالقان به دنیا آمده بود در شب درگذشت و در اقامتگاه خود به مدت 150 دقیقه با محمد مُکری سفیر ایران در مسکو که به تهران بازگشته بود گفت و گو و تبادل نظر کرده بود. این ملاقات نیمه شب و یک ساعت و 45 دقیقه پیش از فوت صورت گرفته بود. دکتر مکری نظرات روسها به استناد سازمانهای اطلاعاتی این کشور و شنیده های خود در زمینه طرحهای براندازی نظام تازه ایران را برای آیت الله طالقانی شرح داده بود ازجمله طرح های مشترک غرب و اسرائیل و مقامات نظام سابق را. مُکری گفته بود که این سه عامل نمی خواهند که ایران یک نیروی نظامی گسترده و با نظم داشته باشد. نظر غرب بر تجزیه ایران [جداسازی خوزستان، کردستان و بلوچستان] است زیرا که غرب انتظار نداشت مذهبیون شرکت کننده در انقلاب ایران نیروی برتر شوند. غرب چشم به روی کارآمدن یک دولت لیبرال دمکراتیک ملی (همانند دولت مصدق) دوخته بود و از دولت موقت مهدی بازرگان که دارای چنین خصلتی بود به دلیل ضعف هایی که نشان داده قطع امید کرده است [کرده بود]. مکری همچنین گفته بود که به استنباط او، سیاست و اعمال روسها بدون پیش بینی نتایج و تحلیل کافی به سود غرب و اسرائیل تمام می شود ـ روسها از گروههای چپ حمایت می کنند که به صورتی دیگر خواهان تجزیه کشور هستند. غرب در رسیدن به هدفهایش در ایران روی دولت بغداد، و اسرائیل روی کردهای عراقی حساب می کند.
    نگرانی دیگر طالقانی در روزهای پیش از حمله قلبی، وضعیت کردستان و کشتار و ویرانی در این منطقه بود. طالقانی عضو مجلس خبرگان از شهر تهران بود که این مجلس در جلسات روزانه، طرح قانون اساسی را اصل به اصل بررسی و تصویب می کرد. به نوشته دو خبرنگار پارلمانی وقت، رفتار طالقانی نشان می داد که وی با طرح اصل پنجم قانون اساسی (اصل مربوط به ولایت فقیه) به صورتی که انشاء شده بود موافقت چندان نداشت که این طرح روز پیش از حمله قلبی طالقانی مطرح و دو روز بعد (پس از فوت او) تصویب شده بود.
    شرکت همگانی در عزاداری و مراسم تدفین و ترحیم طالقانی تا آن زمان بی سابقه بود. روزنامه های تهران نه تنها بیشتر مطالب خودرا به آن رویداد اختصاص داده بودند بلکه شماره فوق العاده منتشر کرده بودند.
    در پی درگذشت طالقانی، قرار بود که علی اضغر صدر حاج سیدجوادی روزنامه نگار و سیاستمدار بنام جای اورا در مجلس خبرگان پر کند که در انتخابات این مجلس ، در تهران 270 هزار رای به دست آورده بود ولی وی اعلام کرد که در آن مجلس شرکت نخواهد کرد و برکرسی طالقانی نخواهد نشست.
    تاریخنگاران درگذشت طالقانی را که یک بار هم نسبت به روند انقلاب پس از پیروزی رنجش یافته و به صورت قهر تهران را ترک کرده بود نقطه عطف در روند انقلاب خوانده و نوشته اند که طالقانی کوشش داشت که دوران تخریب که در هر انقلاب وجود دارد کوتاه و کم زیان باشد. در مورد ایران، نتایج تخریب طولانی هنگامی لمس خواهد شد که درآمد نفت به هر علت کاهش یابد. این یک واقعیت است که نفت روزی پایان خواهد یافت و یا اینکه استخراج آن از صورت مقرون به صرفه بودن خارج خواهد شد. طالقانی فروپاشی نظام سابق ایران را نتیجه افزایش شمار ناراضیان و بی اعتنایی دولت به خواست و نیاز آنان می دانست و لذا با اعمالی که ناراضی تراشی را وسعت دهد مخالف بود و ....
در قلمرو ادبیات
زادروز یك ادیب متولد پراگ
«فرانتس ورمل» شاعر، داستان نگار و نمایشنامه نویس دهم سپتامبر سال 1890 در خانواده ای ازیهودیان اتریشی در پراگ به دنیا آمد. وی بعدا به آمریكا مهاجرت كرد. ورمل كه 50 سال عمر كرد در اشعار و داستانهایش برادری انسانها را تشویق كرده است.
    
    
در دنیای تاریخ‌نگاری
سوژه ای برای پژوهشگران تاریخ اجتماعی معاصر ـ سند: روزنامه دولتی ایران!
روزنامه تماما دولتی ایران! خبر زیر با عكسهای نامشخص آن را در شماره پنجشنبه 17 شهریور 1384(8 سپتامبر 2005) خود چاپ كرده بود كه ضعف های متعدد ازجمله ضعف اخلاقیات و فقر فرهنگ را منعكس می كند و برای بسیاری بدآموز است. آیا دولت برای انتشار این ضعف ها و بدآموختن، روزنامه منتشر می كند؟!. آیا روزنامه دولت كه با صرف هزینه سنگین رو به راه شد حق دارد برای كسب تیراژ و در نتیجه آگهی تجاری! چنین اخباری را منتشر كند كه جای آنها در تابلویدها است. و اما این خبر :
    



    «گروه حوادث (روزنامه ایران): یك جوان مسلح كه ادعا مى كرد مى خواهد با گسترده كردن شبكه زیرزمینى اش، پایتخت را ویران كند، بازداشت شد. این شرور با قدرت نمایى هاى مسلحانه به تهدید زنان در برابر دیدگان شوهرشان (شوهرانشان) مى پرداخت و آنان را وادار به تسلیم در برابر خواسته هاى (خواستهای) شوم خود مى كرد.
    ساعت یك و ۳۰ دقیقه بامداد سه شنبه ۲۷ اردیبهشت ماه سال جارى مردى كه براى رفتن به خانه اش در میدان امام حسین (فوزیه) سوار بر خودروى پرایدش(!) در حركت بود با حمله سه پسر جوان كه اسلحه و چاقو در دستانشان بود، روبرو شد. سه مهاجم با زدن ضربات چاقو به دستان این مرد، كیف سامسونت (!) و ۲۰ هزار تومان او را به سرقت بردند و با پرتاب كردن مرد جوان به بیرون از خودرو پا به فرار گذاشتند. (.....)
     .... كارآگاهان (ماموران پلیس) پى بردند در برابر شبكه اى خوفناك و سازماندهى شده قرار گرفته اند و سردسته فرارى یك پسر خطرناك است كه همه اعضاى باند از او هراس دارند. با فاش شدن (آگاهی از ) اینكه «یزید (نامی كه سردسته باند بر خود گذارده بود)» با خرید دو اسلحه كلت و یك اسلحه خودكار یوزى (!) باندى از ۸ جوان شرور و دو زن جوان تشكیل داده است و به سرقت ها و زورگیرى هاى مسلحانه دست مى زند، پلیس عملیات جست و جوى اطلاعاتى را در دستور كار خود قرار داد و پاتوق هاى جوان شرور را تحت نظر گرفت. كارآگاهان با سرنخ هایى كه داشتند جوانى به نام «رحیم» را كه از اعضاى اصلى باند بود ردیابى كردند و با راهنمایى هاى وى توانستند دیگر اعضاى باند و دو زن همدست آنان را شناسایى و ... و (بالاخره) «یزید» را بازداشت كنند و ....
     پسر ۱۶ساله اى به نام «مصطفى» كه روز نخست بازداشت شده بود در بازجویى ها گفت: «من ابتدا در كوچه مان (كوچه ای كه منزلمان در آنجاست) با «رحیم» آشنا شدم و او دوست «یزید» بود. وقتى با آن دو براى گردش بیرون رفته بودیم با این ادعا كه دست به فرمان من خوب است (؛) خواستند همراه آنان به زورگیرى از مسافران بپردازم و من پذیرفتم. وقتى وارد باند «یزید» شدم دیدم (شماری از) همسن و سال هاى من با او كار مى كنند، ما در گروه هاى سه نفره و چهارنفره به شكار مى رفتیم، (.) «یزید» همیشه مجهز به اسلحه بود و همه از او مى ترسیدند (.او ) بارها گفته بود كه مى خواهد تهران را ویران كند و تهدیدمان مى كرد نبایستى (نباید) در مورد سرقت هاى مسلحانه جایى حرفى بزنیم.
     اعضاى دیگر باند نیز اعتراف كردند كه به خانه هاى اعیانى( اعیان نشین)، خودروها و مغازه ها حمله مى كردند (دستبرد می زدند) و با تهدید (و) مسلحانه به سرقت و اخاذى مى پرداختند. «یزید» نیز با وجود سكوت در برابر این اعترافات پذیرفت كه همیشه مسلح بوده است(!) و به چند سرقت دست زده اما هیچ گاه قدرت نمایى و مزاحمت هاى ناموسى نداشته است. این ادعاهاى (؟) جوان شرور در حالى مطرح شد كه تحقیقات پلیسى نشان مى داد «یزید» با تهدید اسلحه زنان شوهردار را در برابر مردان ترسیده آنان وادار مى كرد تسلیم خواسته اش (خواستش) شوند و همراه او به مخفیگاهش بروند (!). یكى از زنان كه در شرق تهران زندگى مى كند در بازجویى ها گفت: بشدت از «یزید» مى ترسیدم. او با اسلحه سراغم مى آمد چاره اى جز همراه شدن با او نداشتم، پس از اذیت و آزارم قول مى داد با خانواده ام كارى نداشته باشد و به اندازه اى از این جوان مى ترسیدیم كه نمى توانستیم (جرات نمی كردم) به پلیس مراجعه كنیم.
    ساعت ۱۰ صبح دیروز - چهارشنبه ۱۶ شهریورماه سال جارى - «یزید» در محافظت شدید مأموران و در حالى كه چشم بند داشت در برابر بازپرس قیصرى از شعبه پنجم دادسراى امور جنایى تهران حاضر شد و تحت تحقیق قضایى قرار گرفت و ....»
در قلمرو رسانه‌ها
الیاس حضرتی از مسائل روزنامه نگاری ایران سخن می گوید ـ رادیو تلویزیون دولتی حاضر به تبلیغ برای روزنامه ها نیست!!


الیاس حضرتی ناشر روزنامه اعتماد (که اخیرا توقیف شده و اینک ـ شهریورماه 1389 ـ در محاق توقیف است) درمصاحبه ای كه در نیمه اول شهریور 1384 در برخی از روزنامه های تهران انتشار یافت درباره مسائل ژورنالیسم ایران گفت: متاسفانه روزنامه ها، با پرده برداشتن از مسائل خصوصی و خانوادگی شخصیتهای سیاسی و غیرسیاسی سعی در بالا بردن تیراژ خود داشته اند كه این، به هیچ وجه كاری درست و مطابق حرفه روزنامه نگاری نیست و می دانیم كه تیراژ بالا داشتن دلیل بر كارحرفه ای كردن یك روزنامه نیست.
     حضرتی در این مصاحبه با تاكید بر اینكه اخبار در یك روزنامه حرفه ای (جامع و مستقل) نباید گرایشهای سیاسی، حزبی و جناحی داشته باشد گفت: در انتخاب اخبار برای انتشار، باید خواست و نیاز مخاطبان در نظر گرفته شود زیرا كه در ژورنالیسم حرفه ای، خبر متاعی است كه روزنامه به مخاطب (مشتری) عرضه می كند و نباید هرچه را كه دل خودش می خواهد به مخاطب بدهد، باید ذائقه، نیاز و سلیقه اورا هم در نظر بگیرد. خبر در یك روزنامه حرفه ای باید «مطلق» باشد و ارزش عرضه كردن را داشته باشد، به عبارت دیگر خواهان داشته باشد. مقاله و نظر است كه عقیده نویسنده اش و یا روزنامه را منعكس می كند، خبر چیز دیگری است. یك روزنامه حرفه ای (ناوابسته) باید رخدادها از هر قبیل را دنبال كند، و با كسب همه عناصر خبر به صورت كامل و زبانی ساده عرضه دارد. خبر روزنامه باید از دست اول دریافت شود (خبرنگار خود روزنامه آن را به دست آورد، نه این كه آن را به تحریریه بدهند). برای حرفه ای شدن یك روزنامه، باید اصحاب این حرفه را كه در این كار دارای تجربه كافی هستند جذب كرد كه از ضروریات كار محسوب می شوند. مهمترین كار سردبیری یك روزنامه حرفه ای انتخاب اخبار مهم و پرمخاطب از میان صدها خبر دریافتی برای ارسال به چاپخانه است. در انتخاب خبر، اهمیت آن برای اطلاع رسانی به جامعه، اصل اول است و یك روزنامه حرفه ای در این انتخاب نباید به سود و زیان دیگران توجه كند. انتشار حقایق نباید تخریب و یا تحبیب افراد تلقی شود. روزنامه حرفه ای دوستدار مردم و زبان و گوش جامعه و آینه تمام نمای آن باید باشد.
    حضرتی در این مصاحبه علل پایین بودن تیراژ روزنامه ها (با توجه به جمعیت باسواد كشور) را برشمرد و از جمله گفت:
     تبلیغ برای روزنامه ها و معرفی آنها به مردم، در كشور ما یكی از مشكلات است. در صدا و سیما (رادیو تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی كه خود دارای یك روزنامه یومیه به نام «جام جم» است) برای كالا و اجناس تجاری، انواع و اقسام تبلیغ می شود ولی متاسفانه برای روزنامه ها فرصتی برای تبلیغ در نظر گرفته نشده است. خود من چندین بار با صدا و سیما جهت تبلیغ كردن برای روزنامه ام حتی با پرداخت هزینه مذاكره كردم ولی متاسفانه به نتیجه نرسیدم. حال آن كه مردم باید تشویق به مطالعه شوند تا سطح آگاهی ها بالا رود و این كار، تكلیف دولت است.
     حضرتی گفت: روزنامه های دولتی در ایران (كه رقیب روزنامه های حرفه ای شده اند) نگران بالا و پایین بودن تیراژ خود نیستند زیرا كه اتكای آنها، مثل ما به تكفروشی نیست. برای آنها سرمایه گذاریهای لازم انجام شده است. برخی روزنامه ها، مدعی تیراژ چشمگیر هستند حال آن كه می دانیم فروش این روزنامه ها به دلیل صفحه نیازمندیها و یا مواردی از این قبیل است.
سایر ملل
ترور ملكه امپراتوری اتریش - هنگری به دست یک آنارشیست ـ اظهارات تأمل برانگیز قاتل
Luigi Lucheni
صرف نظر از كارهای حسن صبّاح در قرون وسطی و تلاشهای مشابه آن، فعالیت هایی از نوع القاعده در جهان معاصر هم بی سابقه نبوده است. كارهای آنارشیست ها در دهه های آخر قرن نوزدهم و دهه های اول قرن بیستم وسیعتر و شدیدتر از آن بوده و بعدا هم به صورت های دیگر مشاهده شده است. هشتم سپتامبر 1898 «لوئیجی لوچنیLuigi Lucheni» یك ایتالیایی تبار متولد فرانسه، الیزابت (ارزابت) ملكه امپراتوری اتریش ـ هنگری را ترور كرد. الیزابت دختر پادشاه باواریا و زن امپراتور فرانتس ژوزف یکم هنگام قتل 61 ساله بود. لوئیجی پس از دستگیر شدن گفته بود او می خواست یك پادشاه، شاهزاده، حكمران و دولتمند را بكشد و دیگر برایش فرق نمی كرد كه چه فردی باشد. وی افزوده بود كه موروثی بودن حكومت و یا تعیین حكمران و دولتمند با چنین انتخابات ساختگی و با این توده بی اعتنا اهانت به بشریت است. مبارزه افرادی مانند او برای دادن هشدار است تا نحوه انتخاب دولت و حكومت كردن اصلاح شود. فرد آزمند و جاه طلب نخست با وارد شدن در چند معامله ثروتمند می شود سپس می خواهد وارد دولت شود و آرزوی بعدی او باقی ماندن در این طبقه است بدون انجام خدمت صادقانه برای جامعه و بشریت. همفكران من چون از میان برداشتن افراد بالفطره زیان آور را رد نمی كنند آنارشیست (تروریست) خوانده می شوند حال آنكه خودشان هرمخالفی را كه بخواهند از طریق قاضی اعدام می كنند و ....
     بعدا اعلام شد كه لوئیجی در زندان (از طریق حلق آویز) خودكشی كرده است.
الیزابت ملکه مقتول

اعدام دو نخست وزیر در دو کشور در یک روز به جرم خیانت!
پیر لاوال
كویسلینگ

دهم سپتامبر سال 1945 در یك روز و در دو كشور، دو نخست وزیر سابق به جرم همكاری با دولت آلمان در دوران جنگ جهانی دوم اعدام شدند. پیرلاوال Pierre Laval نخست وزیر فرانسه كه به جوخه اعدام سپرده شده بود با آخرین نفس خود فریاد كشید: زنده باد فرانسه. وی به این ترتیب ثابت كرد كه به خاطر فرانسه زیر بار دولت آلمان رفته بود. دیگری، ویكون كویسلینگ Vidkun Quisling بود كه در طول اشغال آلمان نخست وزیر نروژ بود.
    
گوینده آمریكایی رادیو آلمان متهم به خیانت و محکوم به زندان شد
میلدرد
دهم سپتامبر سال 1948 بانو «Mildred Gillars» متولّد ایالات متحده كه در دوران اقتدار هیتلر مدتی گوینده رادیو برلین بود متهم به خیانت به آمریكا شد و پرونده اش جهت رسیدگی به یك دادگاه فدرال مستقر در شهر واشنگتن ارجاع گردید و این بانو دهم مارس 1949 محاکمه و به 12 سال زندان محكوم شد.
     وی تنها گوینده ای نبوده است كه متهم به خیانت شده باشد. گوینده آمریكایی رادیو ژاپن نیز در یك دادگاه فدرال در سانفرانسیسكو به زندان محكوم شد و یك دادگاه لندن گوینده بخش زبان انگلیسی رادیو برلین را كه تنها دارای گذرنامه انگلیسی بود به اعدام محكوم كرد و این حکم اجرا شد.
سویس بی طرف در سازمان ملل!
كشور سویس مرکب از 3 جامعه آلمانی، فرانسوی و ایتالیایی كه كنگره وین در سال 1815 بر موجودیت آن صحه گذارد تا به عنوان یك كشور «دائما بی طرف» میان كشورهای بزرگ اروپای قاره ای حایل باشد که به هم نتازند دهم سپتامبر سال 2002 در آغاز تشكیل اجلاس سالانه مجمع عمومی سازمان ملل (نشست سال 2002) به عنوان عضو شماره 190 وارد این سازمان شد.
    سویسی ها تا مارس 2002 (اسفند ماه 1380) از ورود به سازمان ملل اكراه داشتند و در رفراندم مارس هم با اکثریتی ضعبف (اندکی كمتر از 55 درصد) با عضویت وطنشان در این سازمان موافقت كردند. مخالفان این عضویت دلیل مخالفت خود را عمدتا بی خاصیت بودن سازمان ملل اعلام كرده بودند كه مجمع عمومی آن كاره ای نیست و شورای امنیت آن هم در كنترل پنج دولت بزرگ فاتح جنگ جهانی دوم است كه اجازه نمی دهند بر خلاف اراده آنها اقدامی صورت گیرد .
    كنگره وین سال 1815 به منظور خنثی كردن آثار فتوحات ناپلئون و جلوگیری از پیدایش یك ناپلئون دیگر در اروپا برگزار شده بود. (طبق استدلال دولت سویس) با تشكیل اتحادیه اروپا ضرورت نداشت سویس كه میزبان بسیاری از شعب سامان ملل و محل تشكیل كنوانسیونهای جهانی بوده است در خارج این سازمان باقی می ماند. سویسی ها بابت حق عضویت در سازمان ملل باید هر سال 42 میلیون دلار بپردازند.
طراح بمب هیدرژنی و سرسخت ترین مدافع گسترش تسلیحات اتمی آمریكا
دكتر«ادوارد تلر» كه از او به عنوان معمار بمب هیدرژنی آمریكا نام می برند شب دهم سپتامبر 2003 در 95 سالگی در پالو آلتو ( واقع در جنوب سانفرانسیسکو ـ كالیفرنیا ) درگذشت. وی كه از مدافعان سرسخت گسترش هرچه بیشتر تسلیحات اتمی و موشكی آمریكا بود در میان جامعه فیزیكدانان و شیمی دانان آمریكایی یك فرد جنجالی كه درگیر استراتژی است بشمار می رفت و مورد انتقاد برخی از این دانشمندان بود. بنابراین، هر وقت كه «ادوارد تلر» به حمایت از گسترش تسلیحات اتمی آمریكا بر می خاست مورد اعتراض فیزیكدانان قرار می گرفت.
    وی كه یك یهودی مجارستانی بود و انگلیسی را با اكسِنت تكلم می كرد پس از به قدرت رسیدن هیتلر به آمریكا مهاجرت و در سال 1941 به تابعیت این كشور درآمده بود. اصرار او به این كه آمریكا دارای بمب اتمی شود و استدلالهای او در این زمینه در كنگره آمریكا سبب شد كه اعتبار لازم در اختیار دكتر «اوپنهایمر» قرارداده شود و او نخستین بمب اتمی آمریكا را بسازد.
    دكتر تلر پس اتمی شدن شوروی، از آنجا كه از كمونیسم بیزار بود شخصا به طراحی بمب هیدرژنی آمریكا پرداخت.
    دكتر تلر كه در دانشگاه تدریس می كرد بارها مورد اعتراض دانشجویان قرار گرفته بود. دانشجویان او را «عاشق بمب ـ پروفسور بمب» نامیده بودند و خطاب می کردند.
    اصرار دكتر تلر به ریگن سبب شد كه او با برنامه دفاع ضد موشك معروف به جنگ ستارگان موافقت كند و بودجه نظامی آمریكارا بالا ببرد و....
«یولیا تیموشنكو»
Yulia Tymoshenko

بانو «یولیا تیموشنكو Yulia Tymoshenko» نخست وزیر وقت دولت «انقلاب نارنجی» اوكراین متهم به برخی سوء استفاده های مالی شد و هشتم سپتامبر 2005 بركنار و این عمل باعث ایجاد انشعاب میان «انقلاب نارنجی» های اوكراین شد. با وجود این، وی چندی بعد دوباره نخست وزیر اوكراین شد. اختلاف او با رئیس جمهوری اوكراین كه او نیز از انقلاب ناریجی ها بود همچنان ادامه داشت. همین اختلاف سبب شد كه در جریان بحران گرجستان (آگوست 2008) یولیا حاضر نشد به خواست رئیس جمهور، سیاست روسیه را محكوم كند. این وضعیت سبب نگرانی دولت واشنگتن شد به گونه ای که همان وقت چنی معاون رئیس جمهور وقت آمریكا در سفر به قفقاز و اوكراین، به طور جداگانه ساعتها با یولیا مذاكره کرد تا شاید اختلاف وی و رئیس جمهور اوکراین رفع شود و یکپارچه در برابر مسکو بایستند و انقلاب مخملی شکست نخورد (که در انتخابات بعد شکست خورد). اندكی پس از خروج چنی از اوكراین، باز یولیا گفت كه حاضر نیست فعالیت ناوگان روسیه در دریای سیاه را كه خواست امریكاست محدود كند. دولت آمریكا و دولتهای اتحادیه اروپا خواهان ادامه حكومت «انقلاب نارنجی ها» در اوكراین بودند كه با كمك همین دولت ها روی كار آمده بودند تا اوكراین را از روسیه دور سازند. مناطق شرقی اوكراین روس هستند كه تمایل به مسكو دارند.
    یولیای 48 ساله همانند سایر مقامات جمهوری های استقلال یافته شوروی از پلكان حزب كمونیست بالا آمده بود. وی كه اقتصاد خوانده است و روحیه كسب و كار دارد اواخر دوران گورباچف و آغاز خصوصی سازی موسسات دولتی، یك موسسه ویدئو متعلق به سازمان جوانان حزب كمونیست اوكراین را غیردولتی و متعلق به خود كرد و سپس با فروش آن وارد كار معاملات گاز خریداری شده از روسیه شد و پس از رسیدن به ثروت لازم به تاسیس حزب پرداخت و وارد سیاست شد. وی پیش از نخست وزیر شدن متهم به تقلب در معاملات گاز و مقررات گمرك شده و حتی چند هفته هم به زندان افتاده بود.
یولیا و چنی در دیدار سپتامبر 2008 در کی اف

درباره زیانهای توفان دریایی كاترینا
دمكراتهای سنای آمریكا كار رسیدگی به تاخیر دولت فدرال در كمك رسانی به آسیب دیدگان توفان دریایی كاترینا را از هشتم سپتامبر 2005 و 11 روز پس از وقوع آن كه به سه ایالت دلتای میسی سیپی (لوئیزیانا، می سی سی پی و آلاباما) آسیب فراوان وارد ساخته بود آغاز کردند. آنان برای این رسیدگی یك كمیسیون مستقل به وجود آوردند. طبق گزارش (هشتم سپتامیر) سی بی اس، دو سوم آمریكاییان گفته بودند كه دولت فدرال در قبال توفان كاترینا كوتاهی كرده است. دولت ایالتی لوئیزیانا در این روز دستور فرستادن 25 هزار كیسه جسد به نیوارلئان را داد ولی «ری نیگن» شهردار این شهر گفته بود كه گمان نمی كند بیش از یک تا دو هزار تن فوت شده باشند. این شهر جز 5 هزار تن، تخلیه و چهارصد هزار خانه بدون سكنه شده بود. همچنین هشتم سپتامبر 2005 اعلام شد كه توفان كاترینا به شش پایگاه نظامی آمریكا در دلتای میسی سیپی بیش از یك میلیارد دلار زیان وارد ساخته بود.
    كارشناسان هواشناسی شدت توفان كاترینا را نتیجه تغییر درجه حرارت كره زمین اعلام کرده بودند.
برخی دیگر از رویدادهای 10 سپتامبر
  • 1739:   بردگان سیاه در ایالت كارولینای جنوبی (ایالات متحده امروز كه در آن زمان یك مهاجر نشین انگلیسی بود) به رهبری جمی Jemmyبا به دست آوردن اسلحه از طریق دستبرد به مغازه های اسلحه فروشی، برضد صاحبان سفید پوست خود دست به شورش زدند و پل ارتباطی «ستونوStono» رادر نزدیكی چارلستون تصرف كردند كه بعدا در جنگ با نیروهای دولتی شكست خوردند. در این جنگ 20 سفید پوست و 40 سیاهپوست كشته شدند. سیاهپوستان شورشی می خواستند یك كشور سیاهپوست نشین به نام «آنگولا» در آمریكا ایجاد كنند.
  • 1776:   كنگره آمریكاییان نام «ایالات متحده» را بر كشور تازه (13 مهاجر نشین انگلیسی) گذارد.
  • 1813:   1813: «اولیور پری» فرمانده نیروهای آمریكایی در جنگ با انگلستان به دولت واشنگتن چنین گزارش كرد : ما دشمن( انگلیسی ها ) را در دریاچه اریه شكست دادیم و آنان اینك اسیر ما هستند. این جنگ در سال 1812 آغاز شده بود.
  • 1828:   لئو تولستوی (نیكلاویچ) نویسنده شهیر و تحول طلب روسیه و مولف «جنگ و صلح» و «آنا كارنینا» نهم سپتامبر به دنیا آمد (طبق تقویم میلادی قدیم 28 اوت). وی 82 سال عمر كرد.
  • 1898:   یك آنارشیست ایتالیایی به نام «لویجی لیچهری» الیزابت ملكه اتریش را در سویس ترور كرد. وی گفته بود كه قصد او كشتن یك پادشاه و یا شاهزاده بود، فرقی نمی كرد كه چه كسی باشد. او معتقد است كه حكومت نباید در انحصار خانواده های معین باشد.
  • 1898:   پلیس «هیزلتن» ایالت پنسیلوانیای آمریكا به سوی كارگران اعتصابی معدن محل كه عمدتا مهاجر اسلاو (مردم اروپای شرقی) بودند آتش گشود و 19 نفر از آنان را كشت. بیشتر مقتولین لهستانی بودند.
  • 1914:   در نخستین سال جنگ جهانی اول، تشكیل نخستین تیپ مكانیزه اعلام شد. واحدهای این تیپ به جای تیراندازی با مسلسل مستقر بر سطح خاك، از روی خودرو تیراندازی می كردند و مسلسلهایشان بر خودرو سوار بود و این واحدها تحرك بیشتری در جا به جایی داشتند.
  • 1922:   غیر تركهای ساكن شهر «اسمیرنا (ازمیر)» منطقه را ترك كردند و این شهر ضمیمه تركیه شد.
  • 1923:   حزب جمهوریخواه خلق (تركیه) به رهبری آتاتورك تاسیس شد.
  • 1919:   قرارداد سنت جرماین Saint Germain به عمر امپراتوری اتریش پایان داد و استقلال چك اسلواكی، لهستان، مجارستان و یوگوسلاوی تامین شد. این قرارداد جمهوری اتریش را از بنادر خود در دریای آدریاتیك نیز محروم كرد.
  • 1948:   قسمت شمالی شبه جزیره كره خود را جمهوری دمكراتیك خلق كره اعلام كرد و طولی نكشید كه درصدد یكی كردن دو قسمت كره برآمد كه به جنگ كره انجامید. پس از جنگ جهانی دوم، آمریكا بر كره جنوبی و شوروی بركره شمالی نظارت داشتند و قرار بود وحدت دو كشور از طرق مسالمت آمیز تحقق یابد.
  • 1935:   هوی لانگ Huey Long سناتور لویزیانای آمریكا كه به قلدری معروف بود توسط دكتر كارل وایس Weiss هدف گلوله قرار گرفت و كشته شد و مخالفان ترور این شعار را رایج كردند: Ballot not Bullet (رای نه گلوله) یعنی در انتخابات باید بركنار می شد.
  • 1951:   تحریم ایران توسط دولت انگلستان به اجرا در آمد. گناه ایران این بود كه نفت خود را ملی كرده بود. این تحریم تا پایان كار حكومت دكتر مصدق ادامه داشت.
  • 1977:   حمیده جاندوبی آخرین نفری بود كه در فرانسه با گیوتین اعدام شد . 184 سال بود كه محكومان به مرگ ، در فرانسه با گیوتین گردن زده می شدند. این دستگاه در جریان انقلاب فرانسه توسط دكتر گیوتین اختراع شده بود كه اعدامی ها احساس درد نكنند.
  • 1996:   شش ژنرال آلمان شرقی سابق به جرم تیراندازی به مردمی كه قصد فرار از آن كشور را داشتند محاكمه و محكوم شدند و به استدلال آنها كه مامور بودند و معذور توجه نشد.
  • 2003:   جیزل مكنزی خواننده معروف كانادایی ـ آمریكائی درگذشت.
  • 2003:   بانو «آنا لیندAnna Lindh» از سوسیال دمكرات های اروپا و وزیر امور خارجه سوئد دهم سپتامبر 2003 در یك فروشگاه در شهر استكهلم در كنار پلكان برقی با چند ضربه چاقو مجروح و روز بعد بر اثر شدت جراحات وارده درگذشت.(تفصیل رویداد در سایت 12 سپتامبر)
        
  • 2005:   اعلام شده است كه درست از یك سال دیگر(ماه نهم سال 2006)، تلفنهای موبایل (سلفون) مجهز به گیرنده تلویزیون كه تنها اخبار را پخش خواهد كرد به بازار خواهد آمد. قبلا این تلفنها به دوربین عكس و فیلم و گیرنده رادیو و ... مجهز شده بودند.